«Γιατί σε μια επετειακή χρονιά όπως τα 70 χρόνια του Φεστιβάλ Επιδαύρου, οι παραστάσεις Αρχαίου Δράματος έχουν τόσο περιορισμένη παρουσία;», είχα την πρόθεση να ρωτήσω την κα Κατερίνα Ευαγγελάτου, αν είχε δοθεί ο χώρος στους δημοσιογράφους να κάνουν ερωτήσεις, στην χθεσινή συνέντευξη τύπου για την παρουσίαση του προγράμματος. Ως ειλικρινή απορία, που αναζητούσε θεατρολογική απάντηση, και θα φώτιζε ένα κομμάτι της φιλοσοφίας με την οποία δομείται το πρόγραμμα.
Ούτως ή άλλως αυτό είναι ένα πεδίο αντιπαραθέσεων που ανοίγει κάθε χρόνο με τις παραστάσεις σε κείμενα της αρχαίας ελληνικής γραμματείας (τραγωδίες και κωμωδίες) στο Αρχαίο Θέατρο της Επιδαύρου. Πως αναβαίνει το αρχαίο δράμα; Τι «επιτρέπεται» στην Επίδαυρο; Που μας συναντούν τα κείμενα; Πως ερμηνεύονται σήμερα; Μήπως φτάνει και με τις τραγωδίες στην Επίδαυρο; Μήπως ήρθε η ώρα να δοκιμαστεί εκεί η σύγχρονη δραματουργία;
Συνοψίζοντας το πρόγραμμα περιλαμβάνει 7 νέες παραγωγές, και μια επανάληψη. Από τις 7 νέες παραστάσεις οι 4 είναι αρχαίου δράματος, καθόλου Αισχύλος και Αριστοφάνης, τρία έργα του Σοφοκλή, ένα του Ευριπίδη. Μια γυναίκα σκηνοθέτρια, δύο μετακλήσεις ξένων σκηνοθετών. Συνολικά είναι ένα πρόγραμμα που αναμένεται να οδηγήσει σε ωραίες παραστάσεις, που θα γεμίσει την Επίδαυρο, που δεν υπέκυψε σε εύκολες λύσεις, αλλά και που δεν μοιάζει να εμπεριέχει κανένα ρίσκο. Δεν θα τσακωθούμε φέτος στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, δεν θα μετακινηθούμε έναντι της «ιερότητας» της αρχαίας κληρονομιάς, δεν θα «σκοτώσουμε» κανένα ποιητή, δεν θα αλλάξουμε ως θεατές, ως πολίτες, ως άνθρωποι.
Το γεγονός, άλλωστε, ότι επιλέχθηκε να παρουσιαστεί για δεύτερη χρονιά η Ορέστεια ανεβασμένη από την μέθοδο του Θεόδωρου Τερζόπουλου, μια μέθοδος διεθνώς καταξιωμένη και αναγνωρισμένη, άρα με ένα τρόπο «καθεστηκυία» πια, και όχι «σύγχρονη», αμφιλεγόμενη, ρηξικέλευθη ή και εκκεντρική, δείχνει μια πρόθεση, καλλιτεχνικής προσέγγισης «εκ του ασφαλούς».
Οι «άνθρωποι» της Επιδαύρου
Ο Γερμανός σκηνοθέτης Ulrich Rasche θα σκηνοθετήσει την Αντιγόνη του Σοφοκλή, με Έλληνες ηθοποιούς, ένα επιτυχημένο πείραμα που επαναλαμβάνεται για τρίτη χρονιά. Ο Δημήτρης Τάρλοου θα σκηνοθετήσει την Ηλέκτρα του Σοφοκλή, με την Λουκία Μιχαλοπούλου στον ομώνυμο ρόλο. Ο Μιχαήλ Μαρμαρινός θα δημιουργήσει μια σκηνική σύνθεση τριών ραψωδιών της Οδύσσειας, Ζ-Η-Θ.
Ο πολυβραβευμένος Έλληνας αρχιμουσικός Θεόδωρος Κουρεντζής, θα διευθύνει την «ουτοπική» ορχήστρα του, στην Τέταρτη συμφωνία του Μάλερ, τη δημοφιλέστερη του Αυστριακού μουσουργού και τα σπαρακτικά Τραγούδια για τα νεκρά παιδιά, τον κύκλο τραγουδιών που συνέθεσε ο Μάλερ μελοποιώντας πέντε ποιήματα του Φρίντριχ Ρίκερτ.
Ο Λιβανοκαναδός συγγραφέας, σκηνοθέτης και ηθοποιός Ουαζντί Μουαουάντ, ένα πρόσωπο που αντιπροσωπεύει ότι πιο σύγχρονο στην παγκόσμια δραματουργία έρχεται με ένα νέο έργο στην Επίδαυρο. «Ο όρκος της Ευρώπης» είναι ένα έργο εμπνευσμένο από αρχαίες ηρωίδες που γράφει ο Ουαζντί Μουαουάντ, μετά από ανάθεση του Φεστιβάλ Αθηνών, μ’ έναν πολυεθνικό θίασο σε μια πολύγλωσση παράσταση, σε διεθνή συμπαραγωγή. Έναν από τους κεντρικούς ρόλους θα ερμηνεύσει η Ζιλιέτ Μπινός. Είναι λίγο ατυχές ότι μια από τις πιο ενδιαφέρουσες παραστάσεις θα παρουσιαστεί το πρώτο Σαββατοκύριακο του Αυγούστου, από τις πιο δύσκολες περιόδους για να βρεθεί κανείς στην Επίδαυρο.
Ακολουθεί η Μαρία Πρωτόπαπα που θα σκηνοθετήσει και θα παίξει στην Ανδρομάχη
του Ευριπίδη. Το πρόγραμμα της Επιδαύρου κλείνει με την επανάληψη της Ορέστειας του Θόδωρου Τερζόπουλου.
Αναλυτικά το πρόγραμμα εδώ
