Ενώ το παραδοσιακό Δημόσιο παλεύει καθημερινά με την υποστελέχωση, την υποχρηματοδότηση και τις αργόσυρτες διαδικασίες της ψηφιοποίησης, τα πολιτικά γραφεία φαίνεται πως έχουν βρει το ελιξίριο της αιώνιας ανάπτυξης, δημιουργώντας μια παράλληλη πραγματικότητα που προκαλεί το κοινό αίσθημα. Τα στοιχεία που έρχονται στο φως μέσα από τη μελέτη του ΠΑΝΣΥΠΟ είναι αποκαλυπτικά και δεν αφήνουν περιθώρια για παρερμηνείες, καθώς από το 2013 έως σήμερα, οι μετακλητοί υπάλληλοι σημείωσαν μια εντυπωσιακή αύξηση της τάξης του 102%, διπλασιάζοντας ουσιαστικά την παρουσία τους στους διαδρόμους της εξουσίας.
Η ιστορική αναδρομή των αριθμών περιγράφει μια πορεία διαρκούς ανόδου, ανεξαρτήτως ιδεολογικού προσήμου ή κυβερνητικών υποσχέσεων για ένα κράτος πιο ευέλικτο και αξιοκρατικό.
Την περίοδο 2012-2014, η τότε συγκυβέρνηση ΝΔ-ΠΑΣΟΚ «βολευόταν» με περίπου 1.800 άτομα, ένας αριθμός που τότε φάνταζε υψηλός αλλά σήμερα μοιάζει σχεδόν μετριοπαθής. Η έλευση της «Πρώτης Φοράς Αριστερά» το 2015 δεν έφερε την ανατροπή στο μοντέλο των προσωπικών διορισμών, καθώς η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ ανέβασε τον πήχη στους 2.122 υπαλλήλους, αποδεικνύοντας ότι ο πειρασμός της στελέχωσης των υπουργικών γραφείων με ανθρώπους της απόλυτης εμπιστοσύνης είναι διακομματικός. Ωστόσο, η πραγματική απογείωση του φαινομένου σημειώθηκε μετά το 2019, με τον μέσο όρο να εκτινάσσεται πάνω από τους 3.200 και να οδηγεί τελικά στο ιστορικό υψηλό του Οκτωβρίου 2025, όπου καταγράφηκαν 3.646 μετακλητοί.
