Η πρόσφατη απόφαση του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Αθηνών, η οποία βάζει φρένο στη μηνιαία χρέωση των 0,80 ευρώ που είχε επιβάλει συστημική Τράπεζα σε εκατοντάδες χιλιάδες λογαριασμούς, δεν αποτελεί απλώς μια ακόμη δικαστική νίκη ενός καταναλωτικού φορέα. Αντιθέτως, φέρνει με ορμή στο προσκήνιο ένα βαθιά ριζωμένο και εξοργιστικό πρόβλημα που βιώνει καθημερινά ο Έλληνας πολίτης: την αίσθηση ότι το τραπεζικό σύστημα λειτουργεί σε ένα καθεστώς ιδιότυπης ασυδοσίας, όπου οι χρεώσεις ξεφυτρώνουν σαν τα μανιτάρια και ο ανταγωνισμός μοιάζει με ανέκδοτο.
Από την ΕΚΠΟΙΖΩ λένε ότι το δικαστήριο έκρινε τη συγκεκριμένη πρακτική παράνομη και καταχρηστική, καθώς παραβιάζει θεμελιώδεις αρχές διαφάνειας και ορθής ενημέρωσης.
Οι καταναλωτές ουσιαστικά παραπλανήθηκαν, βλέποντας τους απλούς καταθετικούς τους λογαριασμούς να μετατρέπονται μονομερώς σε δήθεν προνομιακούς, με μοναδικό χειροπιαστό αποτέλεσμα το μηνιαίο «χαράτσι». Αν αναλογιστεί κανείς ότι η συγκεκριμένη συστημικη Τράπεζα διαχειρίζεται περισσότερους από τέσσερα εκατομμύρια λογαριασμούς, γίνεται εύκολα αντιληπτό το τεράστιο περιουσιακό όφελος που αποκόμισε στην πλάτη των πολιτών, πολλοί από τους οποίους είναι συνταξιούχοι που δεν έχουν καν τη δυνατότητα να χρησιμοποιήσουν τις ηλεκτρονικές υπηρεσίες για να απολαύσουν τα υποτιθέμενα προνόμια.
Το μεγάλο ερώτημα της επόμενης μέρας είναι αν αυτά τα χρήματα θα επιστραφούν στους δικαιούχους. Η θέση της ΕΚΠΟΙΖΩ είναι ξεκάθαρη , από τη στιγμή που μια χρέωση κρίνεται παράνομη από τη Δικαιοσύνη, η επιστροφή των ποσών θα έπρεπε να είναι αυτόματη και αυτονόητη. Μέχρι στιγμής, μόνο όσοι κινήθηκαν δυναμικά και κατέθεσαν επίσημες καταγγελίες είδαν το χρώμα του χρήματός τους, γεγονός που αποδεικνύει ότι η αντίδραση του καταναλωτή έχει δύναμη, αρκεί να οργανωθεί.
Οι ελληνικές τράπεζες, στην προσπάθειά τους να εμφανίσουν υψηλή κερδοφορία, έχουν επιβάλει μια σειρά από προμήθειες που δοκιμάζουν τη λογική και τις αντοχές της κοινωνίας. Είναι πραγματικά παράλογο, σε μια εποχή που τα λειτουργικά έξοδα των ιδρυμάτων έχουν μειωθεί δραματικά λόγω της ψηφιοποίησης και του κλεισίματος εκατοντάδων υποκαταστημάτων, οι χρεώσεις να αυξάνονται. Ο πολίτης καλείται να πληρώσει έξι ευρώ απλώς και μόνο για να του εκδοθεί μια χρεωστική κάρτα, η οποία είναι πλέον υποχρεωτική για τις καθημερινές του αγορές. Χρεώνεται για να καταθέσει ένα έμβασμα, χρεώνεται αν ζητήσει ένα απλό αντίγραφο κίνησης, χρεώνεται ακόμα και για να εξεταστεί η πιστοληπτική του ικανότητα όταν ζητά δάνειο.
Σε αυτό το σκηνικό, η απουσία του κράτους και των ελεγκτικών μηχανισμών είναι εκκωφαντική. Το Υπουργείο Ανάπτυξης και οι αρμόδιες αρχές ελέγχου της αγοράς οφείλουν να παρέμβουν θεσμικά και να βάλουν κανόνες, προστατεύοντας τους πολίτες από την καθημερινή οικονομική αφαίμαξη. Οι πληροφορίες μιλούν για δεκάδες νεες προσφυγές πολιτών στην δικαιοσύνη κατά των τραπεζών .
