Ο Αλέξης Τσίπρας κατάφερε να στρέψει ξανά όλα τα βλέμματα πάνω του, παρουσιάζοντας το νέο του πολιτικό εγχείρημα με ένα όνομα που αν μη τι άλλο προκάλεσε ακαριαία αίσθηση. Η «Ελληνική Αριστερή Συμπαράταξη», ή πιο απλά «ΕΛΑΣ», γεννήθηκε μέσα από ένα παρασκήνιο απόλυτης μυστικότητας. Ο αιφνιδιασμός ήταν πλήρης, όμως μαζί με τη δημοσιότητα ήρθαν και οι πρώτες σοβαρές ενστάσεις. Στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης το ακρωνύμιο πήρε φωτιά, με πολλούς να παραπέμπουν είτε στην Ελληνική Αστυνομία είτε στον ιστορικό ΕΛΑΣ της Κατοχής, ανοίγοντας μια κουβέντα για το αν ο Άρειος Πάγος θα έπρεπε τελικά να βάλει φρένο σε αυτή την επιλογή.
Η εκπρόσωπος Τύπου του νέου φορέα, εμφανίστηκε καθησυχαστική τονίζοντας πως μια τέτοια απόρριψη θα αποτελούσε έκπληξη, καθώς οι νομικοί περιορισμοί είναι απολύτως σαφείς και συγκεκριμένοι. Πράγματι, αν ανατρέξει κανείς στο σχετικό Προεδρικό Διάταγμα, ο νόμος απαγορεύει ρητά τη χρήση θρησκευτικών συμβόλων, της εθνικής σημαίας, του στέμματος, καθώς και εμβλημάτων της δικτατορίας της 21ης Απριλίου. Παράλληλα, βασικό κριτήριο αποκλεισμού αποτελεί η πιθανότητα να προκληθεί πλάνη ή σύγχυση στους ψηφοφόρους σε σχέση με κάποιο άλλο υφιστάμενο κόμμα ή υποψήφιο.
Εδώ ακριβώς εντοπίζεται και το νομικό σταυροδρόμι για το όνομα «ΕΛΑΣ». Ενώ το ακρωνύμιο δεν παραβιάζει κάποια από τις ρητές απαγορεύσεις για εθνικά ή θρησκευτικά σύμβολα, το αρμόδιο Τμήμα του Αρείου Πάγου διατηρεί την εξουσία να ελέγξει αυτεπάγγελτα αν η ονομασία εξυπηρετεί την ελεύθερη λειτουργία του δημοκρατικού πολιτεύματος ή αν η ιστορική και θεσμική της φόρτιση μπορεί να θολώσει το τοπίο για το εκλογικό σώμα. Η τελική κρίση θα δοθεί όταν οι εκπρόσωποι του κόμματος καταθέσουν επίσημα τη δήλωση στην Εισαγγελία του Αρείου Πάγου, το αργότερο εντός εννέα ημερών από την προκήρυξη των εκλογών.
Το ρίσκο πάντως ήταν ζυγισμένο. Οι πληροφορίες λένε πως ο Αλέξης Τσίπρας είχε κλειδώσει την απόφαση εβδομάδες πριν, αγνοώντας τις επιφυλάξεις στενών συνεργατών του. Για το επιτελείο του, η αναμενόμενη θύελλα αντιδράσεων δεν ήταν μειονέκτημα, αλλά ένα καλά μελετημένο στρατηγικό πλεονέκτημα που θα επέβαλλε το νέο κόμμα στην ατζέντα της επικαιρότητας από την πρώτη μέρα.
