Πολλά πρόσωπα της αριστερής αντιπολίτευσης ανεβαίνουν στα κεραμίδια και η πολιτική ατμόσφαιρα γύρω από την αυτοδιοίκηση φουντώνει εκ νέου, καθώς το εκλογικό τοπίο στους δήμους και τις περιφέρειες μετατρέπεται σε πεδίο συνεχών τακτικών ελιγμών.
Οι ίδιοι λένε ότι με το σταγονόμετρο επιλέγει να ανοίξει το ζήτημα της απλής αναλογικής ο πρόεδρος της ΕΛΑΣ, Αλέξης Τσίπρας, βάζοντας έναν σαφή και ηχηρό αστερίσκο στην όλη συζήτηση.
Θέτει ως θεμελιώδη προϋπόθεση ότι οποιοδήποτε σύστημα επιλεγεί οφείλει να παράγει «βιώσιμη και πραγματική διοίκηση».
Η στάση αυτή προκαλεί ήδη τριγμούς και αμηχανία στο παραδοσιακό ακροατήριο, το οποίο έβλεπε πάντα στην απλή αναλογική ένα αδιαπραγμάτευτο ιδεολογικό λάβαρο.
Η διαδρομή των αλλαγών στο αυτοδιοικητικό σύστημα είναι γεμάτη από νομοθετικές ανατροπές και έντονες αντιπαραθέσεις.
Μία από τις πρώτες νομοθετικές ρυθμίσεις που ξήλωσε η Νέα Δημοκρατία το 2019, μόλις ανέλαβε τη διακυβέρνηση, ήταν οι διατάξεις του «Κλεισθένη» προβάλλοντας επιτακτικά την ανάγκη διασφάλισης της «κυβερνησιμότητας» των δήμων.
Στη συνέχεια, η κυβέρνηση προχώρησε στην πλήρη κατάργηση του συστήματος της απλής αναλογικής που προέβλεπε ο «Κλεισθένης» και έφερε τον νέο εκλογικό νόμο 4804/2021.
Σήμερα, το πλαίσιο ανασχεδιάζεται για άλλη μια φορά, καθώς δρομολογούνται νέες τροποποιήσεις, με πλέον χαρακτηριστική την κατάργηση του δεύτερου εκλογικού γύρου για την ανάδειξη δημάρχων και περιφερειαρχών.
Μέσα σε αυτό το ρευστό σκηνικό, ο Αλέξης Τσίπρας αποφεύγει να ταχθεί με σαφήνεια υπέρ της απλής ανόθευτης αναλογικής, κρατώντας συνειδητά απόσταση από τις παλιές βεβαιότητες.
Αντίθετα, φαίνεται να ρίχνει γέφυρες προς πιο συντηρητικές δυνάμεις της αυτοδιοίκησης, σημειώνοντας πως «θα μπορούσαμε να συζητήσουμε εκλογικά μοντέλα σαν το κυπριακό ή το γερμανικό με ενιαία λίστα».
Η τοποθέτηση αυτή σηματοδοτεί μια εμφανή μετατόπιση προς τον πραγματισμό και την αναζήτηση συνθετικών λύσεων.
Για τους παλιούς συντρόφους, ωστόσο, μια τέτοια προσαρμογή μοιάζει με υποχώρηση από ιστορικές θέσεις της αριστερής παράταξης, πυροδοτώντας νέες εσωτερικές αναταράξεις και έναν φανερό πλέον ιδεολογικό εκνευρισμό.
