Ανεβαίνει το κόστος για το παραδοσιακό τραπέζι της 25ης Μαρτίου με τις τιμές να παρουσιάζουν μεγάλες διακυμάνσεις και τη Βαρβάκειο αγορά να αποτελεί για τους καταναλωτές το σημείο αναφοράς και πόλος έλξης ως τη μοναδικη λύση απέναντι στην γενικευμένη ακρίβεια.
Η Βαρβάκειος αγορά προσφέρει επιλογές για όλα τα βαλάντια. Οι τιμές ξεκινούν από τα 5 ευρώ το κιλό και φθάνουν έως τα 27 ευρώ το κιλό ανάλογα με το είδος και τη μορφή του προϊόντος.
Οι τιμές στη Βαρβάκειο Αγορά για το τραπέζι της 25ης Μαρτίου:
Ο υγράλατος μπακαλιάρος με κόκκαλο κοστίζει περίπου 21,90 ευρώ το κιλό, ενώ το φιλέτο μπακαλιάρου φτάνει έως και 27 ευρώ το κιλό.
Το ψάρι λινγκ, που δεν είναι ουσιαστικά μπακαλιάρος αλλά ανήκει στην ίδια κατηγορία ψαριών, πωλείται πιο οικονομικά με τιμή στα 16,80 ευρώ το κιλό με κόκκαλο, ενώ ο κατεψυγμένος μπακαλιάρος κυμαίνεται γύρω στα 14 ευρώ το κιλό, προσφέροντας μια πιο προσιτή λύση για όσους θέλουν να κρατήσουν το κόστος χαμηλότερο.
Αν οι καταναλωτές αναζητούν πιο οικονομικές λύσεις θα βρουν τα ντόπια μπακαλιαράκια, τα οποία κοστίζουν περίπου 10 ευρώ το κιλό, και ο βακαλάος πόλοκ, με μόλις 5 ευρώ το κιλό.
Γιατι Μπακαλιάρο;
Ο Μπακαλιάρος δεν είναι επαναστατικός, αλλά αποτελεί -θρησκευτικά- μια παύση της σκληρής νηστείας της Σαρακοστής.
Το 1938, αποφασίστηκε ο εορτασμός της εθνικής εορτής της επανάστασής του 1821 να συμπίπτει με τη μεγάλη γιορτή του Ευαγγελισμού της Θεοτόκου.
Εδώ και 202 χρόνια τωρα το πιάτο που παραδοσιακά τρώμε αυτή τη μέρα είναι ο μπακαλιάρος, τηγανητός, ψητός, βραστός, με σκορδαλιά ή άλλα λαχανικά. Το συγκεκριμένο πιάτο δεν σχετίζεται φυσικά με την επανάσταση του 1821 αλλά με τη θρησκευτική πλευρά της ημέρας.
Αποτελεί θρησκευτικά μια παύση στη σκληρή νηστεία της Σαρακοστής που έχει προηγηθεί όπου για 40 ημέρες η διατροφή των πιστών περιορίζεται στα απολύτως απαραίτητα αφού δεν επιτρέπεται να καταναλώνουν κρέας, ψάρι, γαλακτοκομικά προϊόντα ή ακόμα και το λάδι. Η γιορτή του Ευαγγελισμού της Θεοτόκου, έρχεται ως μια παύση στη νηστεία και προβλέπεται η διατροφική αλλαγή, όπου το ψάρι, το λάδι και το κρασί επιτρέπονται.
Μπακαλιάρος, το «ψάρι του βουνού», η και «Φτωχογιάννης»
Υπολογίζεται ότι ο παστός μπακαλιάρος πρωτοήρθε στη χώρα μας τον 15ο αιώνα και προτιμήθηκε αμέσως καθώς μπορεί να διατηρηθεί για πολύ περισσότερες μέρες από ένα φρέσκο ψάρι και άρα να ταξιδέψει αναλλοίωτο ακόμα και στις πιο απομακρυσμένες, ορεινές περιοχές. Αυτός είναι και ο λόγος που η κωδική του ονομασία είναι «ψάρι του βουνού», αλλά και «Φτωχογιάννης», μια που η χαμηλή τιμή του τον καθιστά προσιτό σε όλους.
Στις ορεινές περιοχές και απομακρυσμένα χωριά από τη θαλασσα στα τέλη του προ-προηγούμενου αιώνα το ψάρι ήταν δυσεύρετο δεν έβρισκες εύκολα, εκτός… αν έψαχνες για μπακαλιάρο και ερχώταν με εμπορους παστός. Τον μπακαλιάρος τον βρίσκουμε ναι μεν και και στη Μεσόγειο, προτιμά όμως να κολυμπά κυρίως στα νερά του Ατλαντικού Ωκεανού. Οι χώρες που τον αλιεύουν περισσότερο είναι η Νορβηγία, η Ισλανδία και η Πορτογαλία. Οι λαοί αυτοί, εδώ και αιώνες συνηθίζουν να παστώνουν τον μπακαλιάρο και να τον εμπορεύονται σε όλες τις χώρες της Μεσογείου (και όχι μόνο), φυσικά και στην Ελλάδα.
Σπύρος Χαλικιάς
