Δεν ανασύρεται η δικογραφία για τις υποκλοπές, μετά την υποβολή τεσσάρων αιτημάτων για εκ νέου έρευνα, σχετικά με τις παράνομες παρακολουθήσεις, μετά και τη βαριά καταδίκη τεσσάρων ιδιωτών.
Ο Εισαγγελέας του Αρείου Πάγου Ευάγγελος Μπακέλας μελέτησε τα αιτήματα που είχαν υποβληθεί από τον πρώην πρωθυπουργό Αντώνη Σαμαρά, τον πρώην υπουργό Χρήστο Σπίρτζη και τον δικηγόρο Ζαχαρία Κεσσέ, που εκπροσωπεί θύματα των παρακολουθήσεων και αποφάσισε προς το παρόν, για νομικούς λόγους, να μη διατάξει εκ νέου έρευνα για τις υποκλοπές, υπόθεση που έχει προκαλέσει τα τελευταία τέσσερα χρόνια θύελλα πολιτικών αντιδράσεων.
Οι υποκλοπές, που ταλανίζουν την πολιτική ζωή και έχουν προκαλέσει μεγάλη πολιτική ένταση, δεν ανασύρονται από το αρχείο από την Εισαγγελία του Αρείου Πάγου, καθώς κρίθηκε, ότι δεν κατατέθηκαν νέα στοιχεία, που να δικαιολογούν την εκ νέου έρευνα. Σημειωτέον ότι οι πράξεις του Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου κ. Μπακέλα, ουσιαστικά θέτουν στο αρχείο τις υποκλοπές για τρίτη φορά.
Σημαντικό είναι, ότι ο Εισαγγελέας του ανωτάτου δικαστηρίου, με χωριστές πράξεις, αποφάνθηκε για καθένα από τα τέσσερα αιτήματα, καθώς, σύμφωνα με πληροφορίες, το καθένα κρίθηκε με ειδική αιτιολογία.
Σε ό,τι αφορά το αίτημα του πρώην πρωθυπουργού Αντώνη Σαμαρά, με το οποίο ζητούσε «την πλήρη διαλεύκανση της παγίδευσης του», ο Εισαγγελέας του Αρείου Πάγου έκρινε ότι δεν προσφέρθηκαν νέα στοιχεία από εκείνα που είχαν ερευνηθεί, τόσο από τον επίτιμο – πλέον – αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Αχ. Ζήση, όσο και τον Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου Κων. Τζαβέλα, ο οποίος αφυπηρέτησε πριν από ενάμιση περίπου μήνα.
Σχετικά με το αίτημα του πρώην υπουργού – επί ΣΥΡΙΖΑ – Χρήστου Σπίρτζη, για εκ νέου έρευνα των υποκλοπών, με την προσκόμιση μηνυμάτων (emails) από το κινητό του, εκ των οποίων ένα έφερε τον χαρακτήρα «απόρρητο», στην ειδική πράξη μη ανάσυρσης της υπόθεσης, ο Εισαγγελέας του Αρείου Πάγου σημειώνει ότι δεν προσκομίστηκε κάτι καινούργιο από αυτά που εξετάστηκαν στην πολύμηνη δίκη για τους τέσσερις ιδιώτες, η οποία κατέληξε σε βαριές καταδίκες με 126 χρόνια κάθειρξη.
Σε ό,τι αφορά τα αιτήματα που κατατέθηκαν από τον δικηγόρο Ζαχαρία Κεσσέ, με βάση το περιεχόμενο και τα ευρήματα της καταδικαστικής απόφασης για τους τέσσερις, αλλά και τις δημόσιες τοποθετήσεις ενός εξ αυτών, του Τάλ Ντίλιαν, ο Εισαγγελέας του Αρείου Πάγου οδηγείται, με χωριστές πράξεις, στο συμπέρασμα, ότι δεν μπορεί, για νομικούς λόγους, να ανοίξει εκ νέου έρευνα.
Οι νομικοί λόγοι, κατά την πράξη του Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου, είναι ότι, ο μεν Ταλ Ντίλιαν, που έχει δηλώσει δημόσια ότι εμπορεύθηκε το Predator με κρατικές οντότητες (κρατικές υπηρεσίες), είναι εμπλεκόμενος στις υποκλοπές και δεν μπορεί να εξεταστεί ως μάρτυρας, διότι η μαρτυρία του θα τεθεί αμέσως εκτός δικογραφίας, σύμφωνα με τον ποινικό νόμο, ενώ το ίδιο σημειώνεται και για τους άλλους τρεις που καταδικάστηκαν σε βαρύτατες ποινές από το δικαστήριο.
Επίσης, για τους ίδιους νομικούς λόγους κρίνεται ότι δεν μπορούν να εξεταστούν ως μάρτυρες και άλλοι πέντε ιδιώτες, για τους οποίους έχει δικαστικά στραφεί εναντίον τους ο δημοσιογράφος Θανάσης Κουκάκης.
Αξίζει να σημειωθεί ότι και οι τέσσερις πράξεις του Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου καταλήγουν στο συμπέρασμα, ότι δεν μπορεί να υπάρξει προς το παρόν νέα έρευνα για τους νομικούς λόγους που αναπτύσσονται, ενώ η δίκη των τεσσάρων σε δεύτερο βαθμό, στο Εφετείο, έχει οριστεί τον προσεχή Δεκέμβριο.
Εκ των πραγμάτων, στη δίκη αυτή, οι υποκλοπές θα επανέλθουν σε δικαστικό και πολιτικό επίπεδο, ενώ νέα στοιχεία ενδέχεται να κατατεθούν από παρακολουθούμενους από το Pretador.
Σχετικά με τη μη ανάσυρση της δικογραφίας, ο δικηγόρος Ζαχαρίας Κεσσές προέβη στην ακόλουθη δήλωση.
«Ο Εισαγγελέας του Αρείου Πάγου κ. Μπακέλας, έχει προ πολλού αποδείξει ότι αποτελεί μέρος του προβλήματος και έχει επιλέξει πρόθυμα να υπηρετήσει τη σκυταλοδρομία συγκάλυψης στην υπόθεση των υποκλοπών. Χρειάστηκε τρεις μήνες για να παραδώσει τα διαπιστευτήριά του και να αποφασίσει ότι δε θα διενεργηθεί καμία περαιτέρω ουσιαστική έρευνα.
Επικαλείται νομικούς ισχυρισμούς που δεν αποτελούν πειστική εφαρμογή του δικαίου, αλλά κατασκευές χωρίς επαρκές έρεισμα στο ισχύον νομικό πλαίσιο. Αντί να ερμηνεύσει τον νόμο, υπό το πρίσμα της ανάγκης πλήρους διερεύνησης μιας υπόθεσης, μείζονος θεσμικής σημασίας, επινοεί συλλογισμούς που λειτουργούν ως διαδικαστικά αναχώματα απέναντι στην αποκάλυψη της αλήθειας. Πρόκειται για ερμηνευτικές ακροβασίες, που απομακρύνονται από τον σκοπό του νόμου και χρησιμοποιούνται ως πρόσχημα, για να αποφευχθεί κάθε ουσιαστικός έλεγχος των νέων αποδεικτικών στοιχείων.
Η απόφαση δεν απαντά στην ουσία των κρίσιμων ζητημάτων που αναδείχθηκαν. Αντιθέτως, οικοδομεί ένα τεχνητό νομικό κατασκεύασμα, μέσω του οποίου, η διαδικασία μετατρέπεται σε μηχανισμό αποφυγής της έρευνας, αντί σε μέσο απονομής δικαιοσύνης. Η νομική επιχειρηματολογία του παύει να υπηρετεί την αναζήτηση της αλήθειας και στοχεύει στο να αποκλείσει την ίδια την έρευνα.
Για άλλη μία φορά, ο επικεφαλής της Εισαγγελίας του Αρείου Πάγου επιλέγει να συντηρήσει μια θεσμική πληγή και να υποβαθμίσει περαιτέρω την εμπιστοσύνη των πολιτών στη Δικαιοσύνη».
ΠΗΓΗ
