Οι ιρανικές αρχές αφήνουν ολοένα και πιο καθαρά να εννοηθεί ότι ετοιμάζονται να εντείνουν την καταστολή απέναντι στο μεγαλύτερο κύμα αντικυβερνητικών διαδηλώσεων των τελευταίων ετών, αποδίδοντας τη λαϊκή οργή σε «τρομοκράτες» και ξένους υποκινητές. Οι Φρουροί της Επανάστασης τόνισαν πως η περιφρούρηση των «επιτευγμάτων της επανάστασης του 1979» αποτελεί «κόκκινη γραμμή», προειδοποιώντας ότι η ασφάλεια της χώρας δεν μπορεί να τεθεί υπό διαπραγμάτευση.
Παρά τη γενικευμένη διακοπή πρόσβασης στο διαδίκτυο, που αποκόπτει τους διαδηλωτές από τον έξω κόσμο και δυσχεραίνει την εκτίμηση της πραγματικής έκτασης των κινητοποιήσεων, χιλιάδες πολίτες συνεχίζουν να βγαίνουν στους δρόμους. Βίντεο που κατάφεραν να διαφύγουν του αποκλεισμού δείχνουν πλήθη στην Τεχεράνη να φωνάζουν συνθήματα όπως «Θάνατος στον Χαμενεΐ» και «Ζήτω ο Σάχης», ενώ στη Μασχάντ σημειώνονται νυχτερινές πορείες με φόντο φωτιές και συγκρούσεις.
Τη νέα ένταση τροφοδότησαν και οι δηλώσεις του Αμερικανού προέδρου Ντόναλντ Τραμπ, ο οποίος προειδοποίησε ότι ενδεχόμενη αιματηρή καταστολή μπορεί να προκαλέσει αμερικανική αντίδραση. «Είναι σε μεγάλα προβλήματα», είπε για τις ιρανικές αρχές, προειδοποιώντας: «Μην αρχίσετε να πυροβολείτε, γιατί θα αρχίσουμε κι εμείς». Η Τεχεράνη απάντησε με σκληρή ρητορική, κατηγορώντας τις ΗΠΑ ότι «φουντώνουν τις φλόγες της εξέγερσης».
Αν και η ανεξάρτητη επαλήθευση είναι δύσκολη λόγω μπλακ άουτ επικοινωνιών, μαρτυρίες από το εσωτερικό της χώρας κάνουν λόγο για εκτεταμένη χρήση πραγματικών πυρών από τις δυνάμεις ασφαλείας και «πολύ υψηλό» αριθμό θυμάτων. Οργανώσεις δικαιωμάτων αναφέρουν δεκάδες νεκρούς και χιλιάδες συλλήψεις, ενώ υπάρχουν μαρτυρίες για ελεύθερους σκοπευτές τοποθετημένους σε σημεία της Τεχεράνης.
Η Ιρανή Νομπελίστρια Ειρήνης Σιρίν Εμπαντί προειδοποιεί για τον κίνδυνο «σφαγής υπό το κάλυμμα ενός γενικευμένου μπλακ άουτ επικοινωνιών». Σύμφωνα με αναφορές που φτάνουν από το εσωτερικό της χώρας, εκατοντάδες τραυματίες αντιμετωπίζουν σοβαρά τραύματα, μεταξύ των οποίων εκτεταμένοι τραυματισμοί στα μάτια, γεγονός που εντείνει τις καταγγελίες για αδιάκριτη καταστολή.
Οι κινητοποιήσεις ξεκίνησαν ως αντίδραση στην επιδεινούμενη οικονομική κατάσταση, όμως σύντομα πήραν σαφώς πολιτικό χαρακτήρα, με αιτήματα για μεταρρυθμίσεις και αλλαγή πορείας της χώρας. Αναλυτές εκτιμούν ότι, σε αντίθεση με προηγούμενα κύματα διαμαρτυρίας, το καθεστώς εμφανίζεται πιο ευάλωτο μετά τις πρόσφατες περιφερειακές εξελίξεις και τις απώλειες ιρανικής επιρροής.
Οι ιρανικές αρχές ανεβάζουν συνεχώς τους τόνους, παρουσιάζοντας τους διαδηλωτές ως «βανδάλους» και πράκτορες που καθοδηγούνται από τις ΗΠΑ και το Ισραήλ. Ο στρατός δεσμεύθηκε ότι θα αποτρέψει «τα σχέδια του εχθρού», υπογραμμίζοντας ότι η αμφισβήτηση της ασφάλειας της χώρας αποτελεί «κόκκινη γραμμή». Την ίδια στιγμή, η κρατική τηλεόραση προσπαθεί να εμφανίσει εικόνα «κανονικότητας», προειδοποιώντας τους πολίτες να μείνουν στα σπίτια τους.
