Οι βουλευτικές εκλογές του Ιουλίου θα δώσουν στη χώρα την ευκαιρία να βάλει τέλος στο «χάος» της συντηρητικής κυβέρνησης του Ρίσι Σούνακ, δήλωσε ο ηγέτης του αντιπολιτευόμενου Εργατικού Κόμματος Κιρ Στάρμερ.
Ο Στάρμερ διαβεβαίωσε ότι οι Εργατικοί έχουν ένα μακροπρόθεσμο σχέδιο για την ανοικοδόμηση της Βρετανίας, με το οποίο θα φέρουν οικονομική σταθερότητα, θα περιορίσουν τον χρόνο αναμονής στις υπηρεσίες υγείας, θα ασφαλίσουν τα εθνικά σύνορα και θα μειώσουν τους λογαριασμούς ενέργειας.
Σύμφωνα με τις πρόσφατες δημοσκοπήσεις, το Εργατικό Κόμμα είναι το μεγάλο φαβορί των εκλογών αυτών αφού φέρεται να προηγείται κατά 20 μονάδες των Συντηρητικών, κατά μέσο όρο. Μια σύνθεση των δημοσκοπήσεων από το Politico δίνει στο κεντροαριστερό κόμμα 44% στην πρόθεση ψήφου, έναντι μόλις 23% για τους Συντηρητικούς που κυβερνούν τη χώρα εδώ και 14 χρόνια.
Το εθνικιστικό κόμμα Reform UK που ίδρυσε ο Νάιτζελ Φάρατζ, ο υπέρμαχος του Brexit, φέρεται να λαμβάνει ποσοστό 12%, κάτι που σημαίνει ότι θα μπορούσε να στερήσει πολύτιμες έδρες από τους Συντηρητικούς.
Μια άλλη δημοσκόπηση της YouGov που δόθηκε σήμερα στη δημοσιότητα δείχνει ότι το 71% των Βρετανών αποδοκιμάζει τον Σούνακ. Μόλις το 20% έχει θετική άποψη για τον πρωθυπουργό (οι υπόλοιποι δεν εξέφρασαν άποψη). Για τον Στάρμερ από την άλλη το 34% έχει θετική άποψη και το 51% αρνητική. Γενικότερα, το Εργατικό κόμμα παραμένει δημοφιλέστερο, με 42% θετικές απόψεις έναντι 20% για τους Συντηρητικούς.
Η Βουλή των Κοινοτήτων έχει 650 έδρες. Στις τελευταίες βουλευτικές εκλογές, στις 12 Δεκεμβρίου 2019, οι Συντηρητικοί του Μπόρις Τζόνσον κατέλαβαν 365 έδρες, εξασφαλίζοντας την πλειοψηφία, έναντι 203 για τους Εργατικούς. Στις τοπικές εκλογές που διεξήχθησαν στις αρχές Μαΐου το Συντηρητικό κόμμα υπέστη βαριές ήττες.
Περίπου 60 Συντηρητικοί βουλευτές έχουν ήδη ανακοινώσει ότι δεν θα είναι υποψήφιοι στις εκλογές του Ιουλίου.
Το προφίλ του Κιρ Στάρμερ
Γεννήθηκε στο Λονδίνο το 1962 και μεγάλωσε στο Σάρρεϋ της Αγγλίας, ενώ η οικογένειά του στήριζε ανέκαθεν το Εργατικό Κόμμα της Αγγλίας. Σπούδασε νομική στο Λιντς, ενώ οι μεταπτυχιακές του σπουδές έγιναν στο Πανεπιστήμιο της Οξφόρδης. Σε μια εξομολόγησή του είχε μιλήσεις για τον «ψυχρό και απόμακρο». Η μητέρα του Στάρμερ με την σπάνια αυτοάνοση πάθηση Still όταν ο ηγέτης των εργατικών ήταν 11 ετών. «Με το ζόρι περπατούσε για το μεγαλύτερο μέρος της ζωής της … έπρεπε να της κόψουν τα άκρα», δήλωσε σε συνέντευξή του στο POLITICO το 2019.
Η ακτιβιστική του δράση στο πέρασμα των ετών ήταν έντονη. Σε αυτό άλλωστε συνέβαλε και η φύση του επαγγέλματός του ως δικηγόρος. Έχει αναλάβει κατά το παρελθόν αμφιλεγόμενες υποθέσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων, έχει εκπροσωπήσει οικολόγους σε δικαστική διαμάχη ενάντια στην McDonalds, ενώ έχει κατηγορηθεί παράλληλα ότι αγωνίζεται υπέρ τρομοκρατών. Αυτή η έντονη δράση του έλαβε τέλος από τη στιγμή που διαδέχθηκε τον Κεν Μακντόναλντ στη θέση του DPP, ενώ αργότερα οι πολιτικές του πεποιθήσεις διαμορφώθηκαν στο σήμερα αναλαμβάνοντας την ηγεσία των Εργατικών το 2020.
Το 2015 εισήλθε στο βρετανικό Κοινοβούλιο. Ο Στάρμερ έγινε σκιώδης γραμματέας Brexit υπό τον Τζέρεμι Κόρμπιν τον επόμενο χρόνο. Ο Στάρμερ ήταν πάντα προσεκτικός ώστε να μην επιτίθεται στον αριστερό ηγέτη του, ενώ ο Κόρμπιν παρέμενε δημοφιλής στα μέλη των Εργατικών. Αλλά ο Στάρμερ ήταν επίσης προσεκτικός, ώστε να απευθυνθεί πάνω… από το κεφάλι του Κόρμπιν στο ευρωφιλικό συναίσθημα στο κόμμα του, πιέζοντας για ένα δεύτερο δημοψήφισμα που θα μπορούσε να ανατρέψει την απόφαση του Ηνωμένου Βασιλείου να εγκαταλείψει την ΕΕ. Ακόμη και τον Δεκέμβριο του 2019, μετά την παραίτηση του Κόρμπιν μετά τη χειρότερη ήττα των Εργατικών στις γενικές εκλογές εδώ και σχεδόν έναν αιώνα, ο Στάρμερ δήλωσε ότι το κόμμα του δεν πρέπει να «υπερστρέψει» προς το κέντρο.
Οι επικριτές του στην Αριστερά λένε ότι εγκατέλειψε γρήγορα τις «10 υποσχέσεις» που έδωσε στα μέλη κατά τη διάρκεια της εκστρατείας του. Η αριστερά του κόμματος έχει έκτοτε περιθωριοποιηθεί περαιτέρω μέσω των επιλογών των υποψηφίων, που κατευθύνονται αδίστακτα από μια κεντρική κομματική μηχανή που βρίσκεται πλέον υπό τον έλεγχο του Στάρμερ. Και ο ίδιος ο Κόρμπιν έχει τεθεί σε διαθεσιμότητα για σχόλια που έκανε σχετικά με την κλίμακα του αντισημιτισμού στους Εργατικούς υπό την ηγεσία του. Ο Στάρμερ ορκίζεται ότι το πρώην αφεντικό του – και «φίλος» του – δεν θα επιστρέψει ποτέ.
Το γεγονός ότι ο Στάρμερ βρέθηκε στην ηγεσία των Εργατικών μόνο τυχαίο δεν μπορεί να θεωρηθεί, αφού στην ουσία «άρπαξε» με την πρώτη ευκαιρία το δαχτυλίδι της ηγεσίας. Δυο χρόνια πριν από την επίτευξη του στόχου του, είχε εντατικές «μυστικές» έως «συνωμοτικές» θα μπορούσε να χαρακτηρίσει κανείς συναντήσεις προετοιμασίας με έμπιστα άτομα, φίλους και στενούς συνεργάτες.
Μάλιστα, ο ίδιος καυχιέται με την πρώτη ευκαιρία ότι ήταν αυτός που που κατάφερε να αλλάξει με αδίστακτο τρόπο το κόμμα του από την εποχή του Κόρμπιν και ξερίζωσε τον αντισημιτισμό στο εσωτερικό του. Για τους συμμάχους του, αυτές οι αλλαγές δείχνουν μια μονομέρεια που θαυμάζουν. Λένε ότι θα επικεντρωθεί, βήμα προς βήμα, στο να κερδίσει το κόμμα του, στη συνέχεια τη χώρα και στη συνέχεια να την κυβερνήσει. Και ότι κάθε βήμα θα μοιάζει διαφορετικό από αυτό που προηγήθηκε.
.
