Στο 31,6% υπολογίζεται το ποσοστό των εργαζομένων που καλύφθηκε από κάποια Συλλογική Σύμβαση Εργασίας το 2023, αντί του 80% που προβλέπει η κοινοτική οδηγία (Οδηγία ΕΕ/2022/2041 ), την οποία η κυβέρνηση καλείται να ενσωματώσει στο εθνικό Δίκαιο.
Παράλληλα, το πόρισμα της Επιτροπής εμπειρογνωμόνων που αποτελεί την βάση της νομοθετικής πρωτοβουλίας της κυβέρνησης για το θέμα, “φωτογραφίζει” τις αστοχίες της κυβερνητικής πολιτικής αλλά και συνολικά των πολιτικών που εφαρμόστηκαν τα τελευταία 12 χρόνια στο πλαίσιο των έκτακτων δημοσιονομική μέτρων, με την δραματική υποβάθμιση των κλαδικών συμβάσεων και συνέπεια την απορρύθμιση της αγοράς εργασίας και την μείωση των μισθών.
Όπως παρατηρούν οι συντάκτες του πορίσματος, πολλές συνδικαλιστικές οργανώσεις δεν έχουν εγγραφεί στο ψηφιακό μητρώο που δημιούργησε η κυβέρνηση.
Ταυτόχρονα, η πολύδιάσπαση της αγοράς εργασίας λόγω του τεράστιου αριθμού των μικρών και μεσαίων επιχειρήσεων λειτουργεί ως τροχοπέδη στην τεκμηρίωση του ποσοστού κάλυψης (50%) εργαζομένων σε επιχειρήσεις, που δεσμεύονται από μια συλλογική σύμβαση εργασίας και αποτελεί την βασική προϋπόθεση για την επέκταση ισχύος της σύμβασης.
Επιπλέον, σύμφωνα με συνδικαλιστικά στελέχη και εργατολόγους, το …φιλόδοξο μέτρο ενίσχυσης των επιχειρησιακών συμβάσεων και φυσικά οι ατομικές συμβάσεις, απεδείχθησαν από ανεπαρκείς έως και επιβλαβείς για την αγορά εργασιας, καθώς την τριετία 2021 – 2023 υπεγράφησαν μόλις 133 επιχειρησιακές συμβάσεις με αυξήσεις στους μισθούς, ενώ λειτουργούν 5.277 επιχειρήσεις (άνω των 50 εργαζομένων), οι οποίες απασχολούν τουλάχιστον 1.100.000 εργαζόμενους.
Στην Ελλάδα, το 2022 οι μικρομεσαίες επιχειρήσεις ήταν 731.829 και αποτελούσαν το 99,9% των επιχειρήσεων στον μη χρηματοπιστωτικό τομέα, απασχολούσαν το 83,5% των εργαζομένων ή 2,2 εκατομμύρια άτομα και παρήγαγαν το 57% της προστιθέμενης αξίας ή σχεδόν 35 δισ. ευρώ.
Υπενθυμίζεται ότι σύμφωνα με την ισχύουσα νομοθεσία, οι συλλογικές συμβάσεις εργασίας διακρίνονται σε:
– Εθνική Γενική, που αφορούν τους εργαζόμενους ολόκληρης της χώρας.
– Κλαδικές, που αφορούν τους εργαζόμενους περισσότερων ομοειδών ή συναφών εκμεταλλεύσεων ή επιχειρήσεων ορισμένης πόλης ή περιφέρειας ή και όλης της χώρας.
– Επιχειρησιακές, που αφορούν τους εργαζόμενους μιας εκμετάλλευσης ή επιχείρησης
– Εθνικές Ομοιοεπαγγελματικές για τους εργαζόμενους ορισμένου επαγγέλματος και των συναφών προς το επάγγελμα αυτό ειδικοτήτων ολόκληρης της χώρας και
– Τοπικές Ομοιοεπαγγελματικές, που αφορούν τους εργαζόμενους ορισμένου επαγγέλματος ή και των συναφών ειδικοτήτων συγκεκριμένης πόλης ή περιφέρειας.
Σε κάθε περίπτωση, οι κλαδικές, επιχειρησιακές και εθνικές ή τοπικές ομοιοεπαγγελματικές συλλογικές συμβάσεις δεν επιτρέπεται να περιέχουν όρους εργασίας δυσμενέστερους για τους εργαζόμενους από τους όρους εργασίας των εθνικών γενικών συλλογικών συμβάσεων.
Δημήτρης Κωστάκος
