Σε ένα σκηνικό που προμηνύει ριζικές γεωπολιτικές ανατροπές, οι κουρδικές δυνάμεις στο Ιράν βρίσκονται πλέον σε κατάσταση πλήρους επιχειρησιακής ετοιμότητας, προαναγγέλλοντας μια ευρείας κλίμακας χερσαία επίθεση κατά της Τεχεράνης.
Σύμφωνα με τις δηλώσεις του Mohammad Saleh Qaderi, ανώτερου αξιωματούχου του Κουρδικού Δημοκρατικού Κόμματος του Ιράν (PDKI), ισχυρές κουρδικές μονάδες έχουν ήδη διεισδύσει και σταθμεύουν εντός των ιρανικών εδαφών, αναμένοντας το τελικό σύνθημα από την ηγεσία τους για να ξεκινήσουν τις πολεμικές επιχειρήσεις.
Η κινητοποίηση αυτή χαρακτηρίζεται από τον Qaderi ως μια ιστορική καμπή για τον κουρδικό λαό, η οποία ενδέχεται να σημάνει την αρχή του τέλους για την κυριαρχία του καθεστώτος των Αγιατολάδων, ειδικά αν αναλογιστεί κανείς την προσδοκία ότι και άλλες εθνοτικές ομάδες που καταπιέζονται στο εσωτερικό του Ιράν θα προσχωρήσουν στον ένοπλο αγώνα, οδηγώντας σε μια συνολική κατάρρευση του καθεστώτος.
Στο παρασκήνιο αυτής της κλιμάκωσης, πληροφορίες του πρακτορείου Reuters αποκαλύπτουν μια στενή και μακροχρόνια συνεργασία των Κούρδων ανταρτών με το Ισραήλ και τις Ηνωμένες Πολιτείες. Το Ισραήλ φέρεται να διεξάγει συστηματικούς βομβαρδισμούς σε περιοχές του δυτικού Ιράν, λειτουργώντας ως αεροπορική προκάλυψη για τις κουρδικές πολιτοφυλακές που φιλοδοξούν να καταλάβουν στρατηγικές πόλεις στα σύνορα, όπως η Οσναβιέχ και η Πιρανσάχρ.
Η υποστήριξη αυτή δεν είναι τυχαία, καθώς η ισραηλινή πλευρά εκτιμά ότι μια εσωτερική κουρδική εξέγερση θα μπορούσε να διαβρώσει τον έλεγχο της Τεχεράνης στην ενδοχώρα και να αναγκάσει το Σώμα των Φρουρών της Ισλαμικής Επανάστασης να αποσπάσει δυνάμεις από τα κύρια μέτωπα του πολέμου.
Παράλληλα, ο Αμερικανός Πρόεδρος Ντόναλντ Τραμπ έδωσε μια επιπλέον ώθηση σε αυτό το σενάριο, χαρακτηρίζοντας δημοσίως ως εξαιρετική εξέλιξη την πιθανή διέλευση των συνόρων από τις κουρδικές δυνάμεις. Παρά το γεγονός ότι οι πέντε κυριότερες αντιφρονούσες κουρδικές ομάδες έχουν ήδη σχηματίσει μια ισχυρή στρατιωτική συμμαχία, υπάρχουν ακόμη σημαντικές προκλήσεις που πρέπει να ξεπεραστούν.
Οι μαχητές, που αριθμούν μεταξύ πέντε και οκτώ χιλιάδων, διαθέτουν επί του παρόντος μόνο ελαφρύ οπλισμό και έχουν ζητήσει επιτακτικά από τη Δύση προηγμένα συστήματα αεράμυνας, drones και υποστήριξη πυροβολικού για να μπορέσουν να σταθούν απέναντι στην ιρανική ισχύ.
Την ίδια στιγμή, η επιχείρηση κινείται σε μια λεπτή ισορροπία λόγω των επιφυλάξεων που διατηρούν οι Κούρδοι του Ιράκ, οι οποίοι αποφεύγουν την άμεση εμπλοκή φοβούμενοι τα ιρανικά αντίποινα και τις πιέσεις από γειτονικές χώρες όπως η Τουρκία.
Η Τουρκία παρακολουθεί με έκδηλη ανησυχία τις εξελίξεις στα ανατολικά της σύνορα, καθώς μια ενδεχόμενη επιτυχής εξέγερση των Κούρδων του Ιράν θα μπορούσε να λειτουργήσει ως θρυαλλίδα για το δικό της εσωτερικό.
Η στρατηγική αμηχανία της Άγκυρας εστιάζεται στο γεγονός ότι, ενώ η αποδυνάμωση του ιρανικού καθεστώτος —ενός παραδοσιακού γεωπολιτικού της αντιπάλου— θα ήταν θεωρητικά επιθυμητή, το τίμημα μιας κουρδικής αυτονομίας κρίνεται ως κόκκινη γραμμή. Η δημιουργία μιας ημιαυτόνομης περιοχής στο ιρανικό Κουρδιστάν, στα πρότυπα του ιρακινού μοντέλου, θα σήμαινε τη διαμόρφωση ενός συνεχούς κουρδικού τόξου που θα περιέβαλλε τα νότια και ανατολικά σύνορα της Τουρκίας.
Επιπλέον, η εμπλοκή των ΗΠΑ και του Ισραήλ στην υποστήριξη των Κούρδων ανταρτών περιπλέκει ακόμη περισσότερο τις σχέσεις της Άγκυρας με τη Δύση. Η επιλογή μιας τουρκικής στρατιωτικής επιχείρησης κατά των Κούρδων του Ιράν, στα πρότυπα της αντίστοιχης που διεξήχθη και διεξάγεται στη Συρία, ήδη έχει αρχίσει να συζητείται στη γείτονα. Και σε αυτή την περίπτωση οι αποφάσεις που πρέπει να λάβει -επιτέλους- η Δύσης, αλλά και οι εγγυήσεις ασφαλείας που πρέπει να δώσει στους Κούρδους, πρέπει να είναι συγκεκριμένες.
