Η «πλημμύρα του Αλ – Άκσα», δηλαδή ο πόλεμος της Χαμάς με το Ισραήλ, μπορεί στην αρχή να προκάλεσε χαμόγελα στο Ιράν, ωστόσο τελικά αποδεικνύεται εφιάλτης που οδήγησε στην εξόντωση του Αλί Χαμενεΐ.
Σύμφωνα με τους Times of Israel, η 7η Οκτωβρίου 2023 πλέον έχει καθοριστική σημασία για το Ισραήλ, όχι τόσο γιατί αποτελεί εθνική τραγωδία, όσο γιατί οδήγησε σε εξελίξεις ευνοϊκές προς το ισραηλινό κράτος.
Η ισραηλινή ιστοσελίδα έγραψε ότι ο ηγέτης της Χαμάς στη Γάζα ήταν πεπεισμένος ότι η επίθεση που ονόμασε «πλημμύρα του Αλ – Άκσα» – από το όνομα του τζαμιού στην κορυφή του Όρους του Ναού στην Παλιά Πόλη της Ιερουσαλήμ – θα πυροδοτούσε μια σειρά παρόμοιων επιθέσεων από το υπόλοιπο δίκτυο του Ιράν, κατακλύζοντας τις περιβόητες άμυνες του Ισραήλ.
Αυτό δεν συνέβη. Η επίθεση προκάλεσε όντως τσουνάμι εξελίξεων, αλλά αντί να καταστρέψει το Ισραήλ, κατέστρεψε το δίκτυο αντιπροσώπων που είχε ως στόχο να λειτουργήσει ως ασπίδα για το Ιράν και κατέληξε να πνίξει τον Χαμενεΐ – και πιθανώς το ίδιο το καθεστώς του.
Το Ιράν, αρνούμενο να επέμβει στρατιωτικά σε συνδυασμό με την απροθυμία της Χεζμπολάχ να συμμετάσχει ενεργά στον πόλεμο, έδωσε τον χρόνο στο Ισραήλ να προετοιμαστεί και να αντιμετωπίσει ανενόχλητο έναν έναν τους αντιπάλους του.
Ο ρόλος του Ισραήλ αναβαθμίστηκε στην περιοχή και έχοντας έναν αντίπαλο μόνο, κατάφερε να πείσει τις ΗΠΑ να επιτεθούν κι αυτές στο Ιράν, κάτι που ήθελε να κάνει ο Τραμπ λίγο πριν το τέλος της πρώτης θητείας του.
Σε αντίθεση με την τελευταία επιχείρηση λοιπόν, το Σάββατο οι δύο χώρες ξεκίνησαν με την αποκεφαλισμό του καθεστώτος, θέτοντας τις βάσεις για την ανατροπή του.
Ο άνδρας που ηγούνταν της Ισλαμικής Δημοκρατίας από το 1989 σκοτώθηκε, χωρίς να υπάρχει κάποιος προφανής διάδοχος να τον αντικαταστήσει.
Αν η Χαμάς και η Χεζμπολάχ παρέμεναν ανέπαφες και ατρόμητες, το Ισραήλ θα αντιμετώπιζε τώρα όχι μόνο το ισχυρό βαλλιστικό οπλοστάσιο του Ιράν, αλλά και δεκάδες χιλιάδες επιπλέον πυραύλους και στρατιές καλά οπλισμένων μαχητών στα σύνορά του.
Σε ένα τέτοιο σενάριο, ο Νετανιάχου θα αντιμετώπιζε πιθανώς εσωτερική κριτική από πολλούς Ισραηλινούς, οι οποίοι θα θεωρούσαν ότι μια επιχείρηση που θα ξεκινούσε το Ισραήλ θα προκαλούσε άσκοπα επιθέσεις από το Ιράν και τους εκπροσώπους του, ίσως για δικούς του πολιτικούς λόγους.
Η επίθεση στις 7 Οκτωβρίου άλλαξε πράγματι το πρόσωπο της Μέσης Ανατολής.
Ωστόσο, αντί να οδηγήσει στην καταστροφή του Ισραήλ, αποτέλεσε τη σπίθα που πυροδότησε τη συνεχιζόμενη αποσύνθεση του δικτύου των αντιπροσώπων του Ιράν, το θάνατο του ιθύνοντος νου και ενδεχομένως, το τέλος του ίδιου του ιρανικού καθεστώτος.
