Αντιμέτωπες με τον χρόνο αλλά και τις σοβαρές ελλείψεις είναι οι υπηρεσίες διάσωσης στη Βενεζουέλα που έχουν ως πρώτο μέλημα να εντοπίσουν επιζώντες στα συντρίμμια μετά τους απανωτούς σεισμούς 7,2 και 7,5 Ρίχτερ που συγκλόνισαν χθες τις βόρειες παράκτιες περιοχές της χώρας.
Ο επίσημος αριθμός των νεκρών έχει φτάσει τους 235 ενώ οι τραυματίες ξεπερνούν τις 4.000. Η πρόεδρος της Βενεζουέλας Ντέλσι Ροντρίγκες έκανε λόγο για πάνω από 30.000 αγνοούμενους ενώ δεν υπάρχει ακριβής εκτίμηση της καταστροφής. Οι προσπάθειες συντονισμού γίνονται ακόμα δυσκολότερες εξαιτίας των εκτεταμένων διακοπών ρεύματος και ίντερνετ.
Οι σεισμοί, που σημειώθηκαν με διαφορά 39 δευτερολέπτων ο ένας από τον άλλον, είχαν χαμηλό εστιακό βάθος (ο πρώτος 20 χλμ και ο δεύτερος 10 χλμ) προκάλεσαν τεράστιες καταστροφές στην παράκτια περιφέρεια Λα Γκουάρια, κοντά στο Καράκας, αλλά και στην ίδια την πρωτεύουσα, ενώ ο σεισμός έγινε αισθητός και στην Μπογκοτά της Κολομβίας.
Ο υπουργός Εσωτερικών της Βενεζουέλας ανακοίνωσε ότι περισσότερες από 70.000 οικογένειες έχουν επηρεαστεί στη Λα Γκουάρια, όπου πάνω από 100 κτίρια έχουν καταρρεύσει.
Στη Λα Γκουάρια, περιοχή ευάλωτη σε φυσικές καταστροφές όπως σεισμοί και κατολισθήσεις, βρίσκεται ένα από τα κύρια λιμάνια της χώρας και ένα μεγάλο διεθνές αεροδρόμιο. Η παράκτια περιοχή είναι κτισμένη με πολλά οικιστικά και εμπορικά κτίρια.
Μέχρι στιγμής δεν υπάρχει εικόνα για τις καταστροφές σε περιοχές της Βενεζουέλας που επηρεάστηκαν από τον σεισμό αλλά βρίσκονται σε δυσπρόσιτα μέρη, όπου κάθε δυνατότητα επικοινωνίας έχει καταρρεύσει.
Το μέγεθος της καταστροφής είναι τέτοιο που προκαλεί την αντοχή κάθε κρατικού μηχανισμού. Για τη Βενεζουέλα όμως που είναι βυθισμένη σε οικονομική κρίση εδώ και 15 χρόνια με τις αμερικανικές κυρώσεις να έχουν επιδεινώσει την κατάσταση, η προσπάθεια αντιμετώπισης της καταστροφής μοιάζει σαν να προσπαθείς να αδειάσεις των Ωκεανό με το κουτάλι.
Τα σωστικά συνεργεία δεν είναι ούτε κατά διάνοια αρκετά για να σπεύσουν σε όλα τα σημεία που υπάρχουν εγκλωβισμένοι. Τα νοσοκομεία που ήδη υπολειτουργούσαν έχουν να αντιμετωπίσουν έναν τεράστιο όγκο τραυματιών.
Μία σειρά από χώρες – ιδίως της Νότιας Αμερικής- έχουν ανακοινώσει ότι στέλνουν ανθρωπιστική βοήθεια και σωστικά συνεργεία για να βοηθήσουν την κατάσταση. Οι ΗΠΑ που βομβάρδισαν τη Βενεζουέλα τον Ιανουάριο και απήγαγαν τον πρόεδρό της Νικολά Μαδούρο, ανακοίνωσαν ότι θα στείλουν επίσης διασώστες αλλά με πολεμικά πλοία, ενώ μίλησαν για μερική άρση των κυρώσεων.
Η κυβέρνηση Τραμπ που συνεργάζεται με την πρόεδρο της Βενεζουέλας – και αντιπρόεδρο επί Μαδούρο – και έχει πολλές φορές υποστηρίξει ότι θα αναλάβει τη διακυβέρνηση της χώρας για να την κάνει «μεγάλη ξανά» προσκαλώντας αμερικανικές πετρελαϊκές να εκμεταλλευτούν τα πλούσια σε ορυκτά κοιτάσματά της, ανακοίνωσε ότι θα δώσει 150 εκατ. δολάρια για βοήθεια.
Μέχρι στιγμής πάντως οι κάτοικοι στην Λα Γκουάρια, μία πόλη των 500.000 που είχε πληγεί επίσης από τις κατολισθήσεις του 1999, προσπαθούν μόνοι τους με ό,τι μέσα διαθέτουν να απεγκλωβίσουν τους συγγενείς και τους γείτονές τους από τα συντρίμμια.
Η ανταποκρίτρια της El Pais, Florantonia Singer, μεταφέρει στην ισπανική εφημερίδα την εικόνα που επικρατεί στο σημείο της καταστροφής:
Μια γυναίκα έκλαιγε απεγνωσμένα, παρακαλώντας για ένα μηχάνημα διάσωσης. Η αδερφή της ήταν παγιδευμένη κάτω από έναν σωρό από ερείπια, ύψους μόλις λίγων μέτρων. Αυτό είναι ό,τι απέμεινα από έναν 12οροφο κτίριο όπου ζούσε. “Μια μηχανή, παρακαλώ. Τη χρειάζομαι για την αδερφή μου εκεί κάτω”.
Σε ένα άλλο κτίριο στη Λα Γκουάιρα ένας άντρας κοίταζε με κενό βλέμμα μπροστά, χαϊδεύοντας ένα σώμα καλυμμένο με μια κουβέρτα, που βρισκόταν δίπλα σε δύο άλλα. Πιο πέρα, περισσότερα σώματα περίμεναν τους υπαλλήλους του νεκροτομείου, οι οποίοι δεν είχαν φτάσει ακόμη 18 ώρες μετά την καταστροφή. Δεν υπήρχαν διασώστες, εξοπλισμός, σχοινιά, μηχανήματα ή νερό.
Στους δρόμους, ουρές ανθρώπων περπατούν, σέρνοντας βαλίτσες, ψυγεία και στρώματα. Αυτοκίνητα φεύγουν κουβαλώντας ό,τι είχε απομείνει από ολόκληρα σπίτια για να περάσουν τη νύχτα μακριά. Όπου κι αν κοιτάξεις, κάποιος κλαίει. Αυτή είναι η σκηνή στο σημείο μηδέν της καταστροφής που προκλήθηκε από τους δύο σεισμούς που συγκλόνισαν τη Βενεζουέλα […]
Στον τομέα Catia La Mar της Λα Γουάιρα, οι άνθρωποι αναζητούν ακούραστα τις οικογένειές τους και τους νεκρούς τους. Χρησιμοποιούν μαχαίρια, σφυριά, ξύλα και γρύλους αυτοκινήτων. Το κάνουν με γυμνά χέρια, με τη βοήθεια των γειτόνων τους. Η παρουσία των διασωστών γίνεται μετά βίας αισθητή στο επίκεντρο της καταστροφής.
Στο Καράκας, τουλάχιστον τέσσερις οικιστικοί πύργοι έχουν καταρρεύσει και δεκάδες κτίρια έχουν ρωγμές και δομικές ζημιές. Οι άνθρωποι ζητούν μηχανήματα και βοήθεια για τη μετακίνηση των ερειπίων. Τα δίκτυα αλληλεγγύης που έχουν καλλιεργήσει οι Βενεζουελάνοι για να διαχειριστούν καθημερινές κρίσεις έχουν ενεργοποιηθεί για να διεξάγουν επιθεωρήσεις, να δανείζουν εξοπλισμό και να αναζητούν τους αγνοούμενους.
