Με αφορμή τα δραματικά γεγονότα στη Βενεζουέλα, ο Αλέξης Τσίπρας επαναφέρει στο προσκήνιο ένα διαχρονικό ερώτημα που αφορά όχι μόνο τη Λατινική Αμερική, αλλά τον ίδιο τον πυρήνα της διεθνούς νομιμότητας και, τελικά, τα εθνικά μας θέματα. Σε μια συγκυρία όπου το 2026 ξεκινά με μια ωμή παραβίαση του Διεθνούς Δικαίου, γίνεται φανερό ότι το Δίκαιο αντικαθίσταται ολοκληρωτικά από το δίκαιο του ισχυρού.
Η στρατιωτική επίθεση των ΗΠΑ στη Βενεζουέλα και η απαγωγή επικεφαλής κυρίαρχου κράτους δεν είναι απλώς ένα ακόμη επεισόδιο γεωπολιτικού κυνισμού. Είναι ένα επικίνδυνο προηγούμενο. Ένα μήνυμα προς κάθε αναθεωρητική δύναμη ότι η ισχύς μπορεί να υποκαταστήσει τη νομιμότητα. Ότι όποιος έχει δύναμη μπορεί να επιβάλλει τη βούλησή του, αδιαφορώντας για κανόνες, σύνορα και λαούς.
Και ο Αλέξης Τσιπρας τόνισε , “Ας μη γελιόμαστε. Η πραγματική επιδίωξη δεν είναι η ποιότητα της δημοκρατίας στη Βενεζουέλα, αλλά ο έλεγχος των πετρελαϊκών της κοιτασμάτων. Η ιστορία το έχει αποδείξει ξανά και ξανά: η δημοκρατία δεν εξάγεται με βομβαρδισμούς, ούτε επιβάλλεται με στρατιωτικές επεμβάσεις. Κατακτιέται από τους ίδιους τους λαούς, με αγώνες, θυσίες και κοινωνική χειραφέτηση”.
Στη γραμμή του Ανδρέα Παπανδρέου,ο πρώην πρωθυπουργος με μήνυμα που είναι σαφές: εθνική ανεξαρτησία, σεβασμός στο διεθνές δίκαιο, πολυδιάστατη εξωτερική πολιτική. Γιατί μόνο έτσι η Ελλάδα και η Κύπρος μπορούν να σταθούν όρθιες σε έναν κόσμο που γίνεται ολοένα και πιο επικίνδυνος.
Και όλα αυτά ασκώντας σφοδρή κριτική στον κ. Μητσοτάκη για την φράση του “«Δεν είναι η στιγμή να σχολιάσουμε τη νομιμότητα των πρόσφατων ενεργειών…», την ιδια ωρα που ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ δεν εχει τολμήσει να κανει την παραμικρή δήλωση μέχρι τώρα ….
Δήλωση Αλ.Τσίπρα
Το 2026 ξεκινάει με μια πρωτόγνωρη ωμή παραβίαση του Διεθνούς Δικαίου και την σκληρή υπενθύμιση ότι έχει πια ολοκληρωτικά αντικατασταθεί από το Δίκαιο του ισχυρού.
Η στρατιωτική επίθεση των ΗΠΑ στη Βενεζουέλα και η απαγωγή ενός επικεφαλής κυρίαρχου κράτους αποτελεί επικίνδυνο προηγούμενο που ανοίγει τον ασκό του Αιόλου σε κάθε αναθεωρητική δύναμη προκειμένου με την ισχύ να επιτυγχάνει τις επιδιώξεις της.
Άλλωστε, ας μη γελιόμαστε, η πραγματική επιδίωξη των ΗΠΑ δεν είναι η ποιότητα της δημοκρατίας στη Βενεζουέλα αλλά ο έλεγχος των πετρελαϊκών κοιτασμάτων.
Έχει εξάλλου αποδειχτεί ξανά και ξανά ότι η δημοκρατία – σε οποιαδήποτε χώρα δοκιμάζεται, όπως και στη Βενεζουέλα- δεν εξασφαλίζεται ούτε με στρατιωτικές επεμβάσεις ούτε με βομβαρδισμούς αλλά με τους αγώνες και τις κατακτήσεις των λαών.
Μπροστά στις τελευταίες εξελίξεις η Ευρώπη μοιάζει πλέον ανήμπορη να διαδραματίσει ουσιαστικό διεθνή ρόλο. Και δεν θα ανακτήσει την αξιοπιστία της όσο δε διεκδικεί την στρατηγική της αυτονομία υπερασπιζόμενη με ρεαλισμό και διπλωματία το διεθνές δίκαιο έναντι του κυνισμού της ισχύος.
Η δε Ελλάδα μόνο κινδύνους διατρέχει όσο η σημερινή της κυβέρνηση εγκαταλείπει οριστικά την ενεργητική και πολυδιάστατη εξωτερική πολιτική και επιμένει σε αυτήν του πρόθυμου για όλα συμμάχου που δικαιολογεί τα αδικαιολόγητα αναζητώντας μάταια λίγη εύνοια από τους «προστάτες».
Και για να το κατανοήσουμε καλύτερα, ας αναρωτηθούμε μόνο τι θα σήμαινε για τη πατρίδα μας, αν μια μερα άλλες χώρες επαναλάβουν, εις βάρος της Ελλάδας ή της Κύπρου, την απαράδεκτη φράση που χρησιμοποίησε χθες ο Έλληνας Πρωθυπουργός: «Δεν είναι η στιγμή να σχολιάσουμε τη νομιμότητα των πρόσφατων ενεργειών…».
Η ΙΣΤΟΡΙΚΗ ΣΤΙΧΟΜΥΘΙΑ ΚΑΡΑΜΑΝΛΗ ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ ΚΑΙ ΤΟ ” Η ΕΛΛΑΔΑ ΑΝΗΚΕΙ ΣΤΟΥΣ ΕΛΛΗΝΕΣ”
